Mateusz Dobosiak Author

Krakowski Festiwal Filmowy dobiegł końca.

Dziękujemy wszystkim, którzy byli z nami podczas koncertu „Omasta & WFO – White Note Jazz Project” w Hevre.

To był wyjątkowy wieczór i jednocześnie początek współpracy Wytwórni Filmów Oświatowych z zespołem Omasta — spotkanie muzyki filmowej, archiwalnych obrazów i jazzowej improwizacji w festiwalowej atmosferze Krakowa.

Dziękujemy Krakowskiemu Festiwalowi Filmowemu, publiczności, artystom oraz wszystkim współtworzącym to wydarzenie.

Do zobaczenia w Bydgoszczy.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.

Partnerem Wydarzenia jest Województwo Łódzkie – Urząd Marszałkowski.

Patronem medialnym wydarzenia jest Programu III PR oraz Miesięcznik KINO.

Partnerzy:
Monnari
Astigmatic Records
Gad Records

WFO i Omasta rozpoczynają współpracę nad projektem „White Note Jazz Project” podczas Krakowskiego Festiwalu Filmowego.

Zespół jazzowy Omasta wykona autorskie aranżacje utworów skomponowanych do filmów WFO przez wybitnych twórców muzyki filmowej, takich jak Krzysztof Komeda, Jerzy Matuszkiewicz, Zbigniew Namysłowski, Jan Ptaszyn Wróblewski.

Koncert wzbogaci oprawa wizualna z fragmentów filmów WFO, którą przygotowała artystka wizualna Laura Pawela.

Koncert „White Note Jazz Project” odbędzie się 3 czerwca o godz. 22:00 w Hevre przy ul. Meiselsa 18 w Krakowie.

Wstęp wyłącznie z karnetem festiwalowym lub akredytacją Krakowskiego Festiwalu Filmowego.

Zwiastun koncertu możecie obejrzeć tutaj

Wydarzenie dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.

Dofinansowano ze środków Funduszu Promocji Kultury. Dofinansowanie: 50 550 zł. Całkowita wartość zadania: 121 350 zł. Data podpisania umowy: 10.06. 2026.

Partnerem Wydarzenia jest Województwo Łódzkie – Urząd Marszałkowski.

Patronem medialnym wydarzenia jest Programu III PR oraz Miesięcznik KINO.

Partnerzy:

Monnari

Astigmatic Records

Gad Records

W związku z publiczną wypowiedzią Pana Piotra Ciepluchy z dnia 18.12.2025r. zawierającą szereg nieprawdziwych i wprowadzających w błąd informacji dotyczących działalności Wytwórni Filmów Oświatowych Sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi, stanowczo oświadczamy, że:

Nie istnieją żadne plany sprzedaży budynku WFO przy ul. Kilińskiego 210.
Informacje o rzekomej sprzedaży nieruchomości są całkowicie nieprawdziwe i nie znajdują potwierdzenia w jakichkolwiek dokumentach, uchwałach ani działaniach WFO.
Nie toczą się żadne działania zmierzające do zwolnień pracowników WFO, w szczególności filmowców i archiwistów z wieloletnim doświadczeniem. Przeciwnie – kompetencje zespołu WFO stanowią fundament bieżącej i przyszłej działalności instytucji.
Zasoby archiwalne WFO nie są i nie będą przenoszone do Warszawy.
Archiwum WFO pozostaje integralną częścią dziedzictwa filmowego Łodzi i Województwa Łódzkiego.

Sugestie o „wieściach gminnych”, „łakomym kąsku” czy rzekomej prywatnej przychodni, która miałaby powstać w miejscu dotychczasowej siedziby WFO są insynuacjami niemającymi żadnych podstaw faktycznych, które naruszają dobre imię Spółki i wprowadzają opinię publiczną w błąd.
Spółka działa w sposób transparentny, zgodnie z prawem oraz w interesie kultury i dziedzictwa filmowego.

Oczekujemy od Pana Piotra Ciepluchy zaprzestania rozpowszechniania nieprawdziwych informacji oraz ich publicznego sprostowania. W związku z tym dziś (12.01.2026) skierowane zostało do Pana Piotra Ciepluchy przedsądowe wezwanie do zaniechania naruszeń dóbr osobistych, sprostowania i przeprosin.

Wytwórnia Filmów Oświatowych SP. z o.o. ogłasza nabór na stanowisko archiwistki/archiwisty!

WFO jest prężnie i nieprzerwanie działającą od 1949 roku instytucją, świadczącą usługi w szerokim zakresie produkcji i edukacji filmowej. W ramach działalności Wytwórni zrealizowaliśmy blisko 5000 pozycji filmowych – dokumentalnych, oświatowych, fabularnych i reklamowych. Posiadamy bogate archiwum gromadzące cenne zbiory filmowe o różnorodnej tematyce i unikatowej wartości historycznej i artystycznej. Na przestrzeni wielu lat wyznaczaliśmy trendy, tworząc niepowtarzalny styl swoich produkcji. Nie tylko aktywnie tworzymy nowe propozycje filmowe, ale również zajmujemy się świadczeniem usług związanych ze sprzedażą licencji oraz realizujemy warsztaty edukacji filmowej prowadzone przez profesjonalnych filmowców. Jesteśmy głównym organizatorem Międzynarodowego Festiwalu Filmów Przyrodniczych im. Włodzimierza Puchalskiego w Łodzi. W związku z szeroką działalnością Wytwórni otwieramy nabór na stanowisko:

ARCHIWISTKI/ARCHIWISTY

Zakres obowiązków:

Wykonywanie wszelkich prac związanych z obsługą archiwum zakładowego, w szczególności:

• rozpoznanie i przejmowanie dokumentacji ze zbiorów WFO;
• porządkowanie przejętej dokumentacji oraz wsparcie w jej ewidencjonowaniu;
• organizacja przechowywania i zabezpieczenia zgromadzonej dokumentacji i materiałów audiowizualnych;
• przygotowanie zasobów do digitalizacji;
• przeprowadzanie kwerend archiwalnych;
• udostępnianie dokumentacji wewnętrznym i zewnętrznym użytkownikom zasobu;
• przeprowadzanie skontrum dokumentacji;
• ocenianie stanu zachowania zbiorów i kierowanie ich do napraw lub konserwacji;
• udział w komisyjnym brakowaniu dokumentacji;
• sporządzanie sprawozdań z ww. obowiązków i stanu dokumentacji i materiałów audiowizualnych w magazynach.

Nasze wymagania:

• dobra organizacja pracy własnej, terminowość;
• umiejętność pracy samodzielnej i w zespole;
• pozytywne nastawienie do pracy, komunikatywność i wysoka kultura osobista;
• sumienność, dokładność i systematyczność w pracy;
• zdolność do prowadzenia procesów wg procedur;
• umiejętność pracy w warunkach zwiększonego natężenia pracy i terminów;
• mile widziany ukończony kurs I stopnia lub II stopnia dla pracowników biurowych i osób zatrudnionych w archiwach zakładowych i składnicach akt;
• podstawowa wiedza z zakresu polskiego filmu dokumentalnego w szczególności dokumentu z WFO;
• podstawowe umiejętności pracy z materiałami archiwalnymi i zabytkami ruchomymi w tym m.in.: materiały światłoczułe 35 mm, 16 mm, kasety VHS i Betacam;
• wysoka etyka w pracy z materiałami archiwalnymi i zabytkami ruchomymi;
• wykształcenie wyższe.

Oferujemy:

• zatrudnienie na warunkach umowy o pracę (etat);
• interesującą i satysfakcjonującą pracę w branży filmowej;
• możliwość zdobycia cennego doświadczenia w dynamicznym środowisku Wytwórni Filmowej;
• możliwości rozwoju zawodowego i stałego podnoszenia kwalfikacji;
• świadczenia w ramach ZFŚS;
• możliwość udziału w ciekawych wydarzeniach kulturalnych.

Prosimy o przesłanie kompletu dokumentów aplikacyjnych obejmujących CV oraz list motywacyjny na adres rekrutacja@wfo.com.pl do dnia 16 października 2025 roku. Zastrzegamy sobie prawo do kontaktu z wybranymi osobami. Do aplikacji prosimy o załączenie poniższej klauzuli:

„Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zawartych w mojej ofercie pracy dla potrzeb niezbędnych do realizacji procesu rekrutacji (zgodnie z Ustawą z dnia 29.08.97 r. o Ochronie danych osobowych) przez Wytwórnię Filmów Oświatowych Sp. z o.o.”

Jury XX Międzynarodowego Festiwalu Filmów Przyrodniczych im. Włodzimierza Puchalskiego w składzie:

1. Prof. Adam Adamski – Przewodniczący

2. Kateřina Javorská

4. Kornel Nocoń

5. Katarzyna Madaj-Kozłowska

Na posiedzeniu w dniu 10 września 2025 r. po obejrzeniu 44 filmów zakwalifikowanych do konkursu głównego Jury postanowiło przyznać następujące Nagrody:

GRAND PRIX

dla filmu pt. „ŻYCIE W KARPATACH” w reż. Erik Baláž

Nagrodę dla filmu o charakterze edukacyjnym

dla filmu pt. „ROK ORCHIDEI – WIOSNA” w reż. Bogusław Sępioł

Nagrodę dla filmu publicystyczno-reportażowego

dla filmu pt. „IKEA KOCHA DREWNO” w reż. Tom Heinemann

Nagrodę im. J. B. Czeczów za najlepsze zdjęcia

dla filmu pt. „PŁAZY. PIONIERZY ŻYCIA NA LĄDZIE” w reż. Sławomir Skupiński

Nagrodę za oryginalność formy

dla filmu pt. „OSTATNIE MIEJSCE NA ZIEMI” w reż. Ewa Japola

Nagrodę Stowarzyszenia Filmowców Polskich

dla filmu pt. „NIEWYRAŹNY KLEKOT PTAKÓW” w reż. Franciszek Berbeka

Nagrodę specjalną Jury

dla filmu pt. „CZŁOWIEK I ŻURAW” w reż. Małgorzata Nabel-Dybaś

Kadr z filmu „OPOWIEŚĆ O NIEDŹWIEDZIU” w reż. Elżbieta Trzonek

dla filmu pt. „MOJA SZWECJA. ZMIENIAJĄCA SIĘ DZIKA KRAINA” w reż. Zoltán Török, Steven Zorn

Festiwal Puchalskiego od lat łączy świat filmu z naturą, ale w tym roku wyraźnie zmienia kierunek, przechodząc od tradycyjnych dokumentacji przyrody do szerszej analizy ekokrytycznej. XX edycja Festiwalu będzie miała miejsce w Łodzi w dniach 10-14 września 2025 roku pod hasłem: CZWARTA NATURA – KU ZIELONYM MIASTOM. Taki klucz podkreśla zjawisko znane jako novel ecosystems, czyli naturalny i dynamiczny rozwój roślinności w miastach, który zachodzi bez wpływu człowieka, na terenach porzuconych lub zdegradowanych. Prezentowane filmy nie tylko ukazują piękno dzikich zwierząt czy malowniczych pejzaży. Powracają do przyrody jako złożonej sieci powiązań, gdzie każdy organizm, proces i element przestrzeni niosą ze sobą określone znaczenie. Artyści zachęcają widzów do interpretacji środowiska jako tekstu, którego warstwa faktograficzna odkrywa dane biologiczne i ekologiczne procesy, a warstwa symboliczna sprawia, że krajobrazy, rośliny i zwierzęta stają się elementami kultury. W tym kontekście filmy festiwalowe działają jako medium biosemiotyczne. Dokumentują i analizują komunikaty nadawane przez naturę, od sygnałów związanych z wodą po rytuały międzygatunkowe.

Wiele z prezentowanych filmów porusza też istotne kwestie związane z epoką antropocenu, takie jak niszczenie siedlisk, spadek bioróżnorodności, zmiany klimatyczne oraz globalne zużycie zasobów. Nie są to jednak proste, katastroficzne narracje. To raczej próby uchwycenia, jak można żyć w świecie nieustannie poddawanym zmianom i w jaki sposób budować uczciwe, partnerskie relacje z innymi gatunkami. W trakcie Festiwalu wątki te ukażą się w czterech odsłonach: od duchowej i systemowej refleksji nad naturą, poprzez pogłębione spojrzenie na historię środowiskową, aż po krytyczną analizę antropocenu i etyczne pytania o przyszłość.

Tam w dole, reż. Vladimir Perović

Selekcja filmów na Festiwalu Puchalskiego stanowi gęstą sieć narracji, w której tradycyjny dokument przyrodniczy zostaje przekształcony w narzędzie krytycznej refleksji nad kondycją świata. Obraz natury, choć wciąż obecny w swoim estetycznym wymiarze, pełni tu funkcję nośnika znaczeń, które wykraczają poza wizualne piękno. Twórcy traktują ekosystemy jako systemy komunikacyjne, w których każdy organizm, proces i krajobraz informuje o stanie środowiska, relacjach gatunków oraz roli człowieka.

Środa, 10.09

Inauguracyjny dzień Festiwalu stanowi zachętę do refleksji nad naturą w ujęciu systemowym, w którym wszystkie formy życia funkcjonują w skomplikowanej sieci zależności. Pokazane filmy przedstawiają środowisko jako dynamiczny system znaków i procesów, w którym przepływy wody, zmiany we florze i zachowania zwierząt pełnią rolę przekazywania informacji. Wątki hydrologiczne i ekologiczne splatają się tu z wymiarem kulturowym, ochrona mokradeł czy lasów staje się jednocześnie ochroną tożsamości miejsca. Nie brakuje form poetyckich i metaforycznych, w których natura jest partnerem w dialogu duchowym, a krajobraz odczytywany jest jak tekst, z warstwą dosłowną i symboliczną.

Czwartek, 11.09

Drugi dzień projekcji skupia się na procesach długiego trwania, które w teorii ekokrytycznej odczytywać można jako głęboką historię środowiska, obejmującą zarówno geologiczne i klimatyczne dzieje planety, jak i zakorzenione w niej narracje ludzkie. Filmy tego dnia badają relacje między lokalnymi praktykami ochrony zasobów a globalnymi mechanizmami zmian klimatu. Obserwacje fauny i flory, od płazów po mszaki, zyskują wymiar epistemologiczny. Ukazują, że wiedza o przyrodzie jest jednocześnie wiedzą o nas samych jako gatunku. Pojawia się tu także perspektywa kulturowa, w której krajobraz staje się archiwum pamięci, zapisanym w drzewach, sadach czy rytuałach codzienności. Te naturalne i kulturowe znaki tworzą wspólny system komunikacji.

Piątek, 12.09

Trzeci dzień najpewniej wpisuje się w refleksję nad antropocenem- epoką, w której działalność człowieka stała się dominującym czynnikiem geologicznym i ekologicznym. Wybrane filmy koncentrują się na gatunkach zagrożonych oraz na inwazjach gatunków obcych, ujawniając mechanizmy ekologicznej homogenizacji i utraty różnorodności biologicznej. To również opowieści o granicach adaptacji i wytrzymałości przyrody. Obserwacja zwierząt i przemian krajobrazu służy tu jako studium wzajemnych zależności między kulturą a ekosystemami. W tle pojawia się pytanie fundamentalne: jak redefiniować ochronę przyrody w warunkach przyspieszonej zmiany środowiskowej, kiedy każde działanie człowieka staje się ingerencją.

Sobota, 13.09

Projekcje ostatniego dnia Festiwalu przynoszą syntezę wątków etycznych, ekonomicznych i symbolicznych. Filmy te problematyzują relacje między globalnym rynkiem zasobów a lokalnymi ekosystemami, ujawniając sprzeczności między deklarowaną zrównoważonością a praktyką eksploatacji. Drzewa stają się tu nie tylko obiektami ochrony, ale nośnikami pamięci ekologicznej, materialnymi archiwami zmian klimatu i działalności człowieka. Obok dokumentów o wymiarze interwencyjnym pojawiają się formy symboliczne, które odwołują się do mitologii i estetyki jako sposobów konceptualizowania przyrody. Jest to dzień, w którym natura przemawia wieloma językami, od danych empirycznych po opowieść mityczną, a odbiorca zostaje zaproszony do odczytywania ich w duchu odpowiedzialnego współistnienia.

Życie w Karpatach, reż. Erik Baláž

Festiwal Puchalskiego to jednak nie tylko filmy. W ramach tegorocznej edycji odbędzie się również sześć wystaw. Główna wystawa Festiwalu otworzy się w Łódzkim Towarzystwie Fotograficznym przy ul. Piotrkowskiej 102, a pozostałe w Kinie Charlie, Galerii Olimpijce i BULe. Wystawy prezentowane w ramach tegorocznego cyklu stanowią próbę interdyscyplinarnego odczytania relacji człowieka z przyrodą w kontekście późnonowoczesnego myślenia o środowisku. Poprzez medium fotografii twórcy nie tyle reprezentują naturę, ile ujawniają złożoność jej współistnienia z ludzkim światem.

Główna ekspozycja programu to „Opowieść o zielonych miastach”, kuratorowana przez Marka Trzeciaka. To zbiór fotograficznych refleksji nad hasłem jubileuszowej edycji, miasto jako część natury. Autorzy, którzy zazwyczaj koncentrują się na dzikich krajobrazach, tym razem skierowali obiektywy ku przestrzeniom miejskim. Powstała narracja o złożonych relacjach między człowiekiem a środowiskiem: od obrazów dramatycznych, jak ptaki ginące na szklanych fasadach, po pozytywne przykłady adaptacji, paprocie wyrastające w miejskich szczelinach czy zwierzęta zamieszkujące stare budynki. Wystawa kończy się jednak akcentem nadziei, apelem o docenienie roli lasów ochronnych jako naturalnych filtrów powietrza i enklaw bioróżnorodności.

Fot. Ryszard Sąsiadek

Druga z wystaw „Ku zielonym miastom”, rzuca wyzwanie klasycznemu podziałowi między naturą a kulturą. Członkowie Okręgu Łódzkiego ZPFP pokazują, że dzika przyroda nie kończy się na granicy miasta. Przeciwnie, to właśnie miasta stają się dziś jednym z najciekawszych laboratoriów ewolucji i współistnienia. Sokoły pustułki zakładają gniazda na blokach, lisy wylegują się na betonowych chodnikach, a rzadkie owady żywią się na balkonowych kwiatach. Ta wystawa przybliża widzom ideę urban ecology, podejścia, które uznaje, że miejska przestrzeń nie jest martwą strefą biologiczną, ale dynamicznym, złożonym systemem życia. Co więcej, to system, w którym natura i człowiek muszą nauczyć się koegzystencji. W czasach kryzysu klimatycznego, gdy miasta stają się coraz cieplejsze i mniej zdatne do życia, zielone enklawy i bioróżnorodność przestają być luksusem. Stają się koniecznością.

Fot. Magdalena Sarat

W kolejnej wystawie „Świecie Spłoszonych Sów” przyroda jest bohaterem cichym i spłoszonym, dosłownie i metaforycznie. To opowieść o pejzażach Roztocza Wschodniego, które pozornie trwają, ale w rzeczywistości ulegają systematycznym przemianom: urbanizacji, monokulturom, antropogenicznej presji. Fotografie Trzeciaka są pełne światła, życia i ruchu, ale w tle tych obrazów pobrzmiewa echo: dźwięk drzewa, którego już nie ma, sowy, której gniazdo zostało zniszczone w okresie lęgowym. To wizualne eseje o kondycji świata, w którym przyroda nie funkcjonuje już jako tło, ale jako aktor semantyczny, polityczny i biologiczny.

Osobną propozycją festiwalowego programu jest wystawa cyklu „Ptasie portrety” Michała Ogrodowczyka, prezentowana w Galerii Olimpijka. Autor rezygnuje z szerokich pejzaży, kierując obiektyw na coś znacznie bardziej osobistego- spojrzenia ptaków. To stworzenia obecne wokół nas każdego dnia, a jednak często umykające naszej uwadze. Ogrodowczyk nadaje im indywidualny charakter, pokazując nie tylko gatunek, ale konkretne jednostki z ich własnym rytmem życia i wrażliwością. Fotografia staje się tu nie dokumentem, lecz spotkaniem, subtelnym, niemal portretowym przypomnieniem, że zwierzęta są pełnoprawnymi uczestnikami naszej codzienności.

Na Festiwalu zobaczymy również wystawę „Sztuka Natury”, czyli prezentację najlepszych prac z konkursu fotograficznego Ogrodu Zoobotanicznego w Toruniu (2023). To zestaw bardzo różnych spojrzeń na przyrodę, od ujęć dokumentalnych po obrazy o charakterze metaforycznym, które odsłaniają nieoczywiste piękno natury. Zdjęcia autorstwa twórców związanych od lat z polską fotografią przyrodniczą ukazują przyrodę jako system znaczeń i komunikacji, ale też jako źródło zachwytu, które nie traci mocy nawet w dobie intensywnej urbanizacji. Ekspozycja, będąca artystycznym echem toruńskiego Festiwalu, doskonale dopełnia łódzką odsłonę Puchalskiego. Otwiera publiczność na dialog między różnymi tradycjami i perspektywami w sztuce inspirowanej naturą.

Ostatnią z propozycji tegorocznego Festiwalu jest wystawa Małgorzaty Lisowskiej, która otworzy się w nowym budynku Biblioteki Uniwersytetu Łódzkiego, prezentująca mikroskopowe fotografie tkanek. Te niezwykle precyzyjne obrazy, lokujące się na styku sztuki i nauki, wpisują się w nurt bioartu. Lisowska pokazuje struktury komórkowe w sposób wydobywający ich autonomiczną estetykę: rytmy, barwy i formy, które wymykają się prostym podziałom na „piękne”, „naturalne” czy „patologiczne”. Jej prace przypominają, że procesy biologiczne, choć niewidoczne na co dzień, mają swój autonomiczny wymiar artystyczny i komunikacyjny. To właśnie ta wystawa staje się jednym z kluczowych punktów całej narracji Festiwalu. Podczas gdy inne wystawy koncentrują się na krajobrazach miejskich, relacjach między ludźmi a zwierzętami czy stanie bioróżnorodności, Lisowska zwraca uwagę na świat mikrostruktur, przedstawiając go jako odpowiednik ekosystemów makroskalowych.

W ten sposób zarysowuje się pełniejsze spektrum refleksji, od tkanki miejskiej po tkankę biologiczną, w którym natura rozumiana jest nie tylko jako przestrzeń zewnętrzna, ale także jako wewnętrzna, organiczna architektura życia. Wystawa ta otwiera tym samym przestrzeń do namysłu nad współczesnymi granicami sztuki przyrodniczej i jej relacjami z nauką, pokazując, że obszar estetyki i obszar biologii coraz częściej splatają się w spójną całość.

Obie części festiwalowego programu, filmowa i wystawiennicza, doskonale wpisują się w szerszy kontekst humanistyki środowiskowej i refleksji nad epoką antropocenu. To już nie czas niewinnego zachwytu nad dziką naturą. To czas, w którym musimy uznać, że jesteśmy współautorami świata, w którym żyjemy. Że każdy krajobraz jest już krajobrazem kulturowym. Że każde zdjęcie przyrody jest także portretem cywilizacji. W dobie kryzysu klimatycznego i wymierania gatunków fotografia przyrodnicza nie może być tylko kontemplacją. Jest aktem świadomościowym i formą dokumentu, który domaga się etycznej obecności. Jak pisał Timothy Morton, „natura nie jest już gdzieś tam – ona jest w nas i wokół nas, współtworzy naszą codzienność i nasze kryzysy”. Oglądając prezentowane filmy i zdjęcia, warto pamiętać, że to, co widzimy, nie jest neutralne: to także ślady naszego współuczestnictwa w świecie, który wymaga nowej czułości. W przededniu otwarcia Festiwalu Puchalskiego warto więc spojrzeć na cały program nie tylko jako na wydarzenie artystyczne, lecz jako na propozycję nowego sposobu widzenia. Patrzenia, które nie oddziela natury od kultury. Patrzenia, które pozwala dostrzec, że to, co oglądamy, ptaki, lasy, tkanki, krajobrazy, patrzy na nas z powrotem, domagając się uznania i troski.

Kajetan Komorowski

Zapraszamy na wernisaż wystawy fotografii pt. „Ptasie portrety” Michała Ogrodowczyka!

Data: 11.09.2025 (czwartek)

Miejsce: Galeryjka „Olimpijka”, ul. Piotrkowska 132, Łódź

W ramach jubileuszowej, XX edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmów Przyrodniczych, odkryjcie niezwykły świat ptaków w czerni i bieli.

Ta kameralna, pełna wyrazu kolekcja fotografii to hołd dla najbardziej fascynujących mieszkańców naszej przyrody.

Autor, Michał Ogrodowczyk, zatrzymał na zdjęciach ulotne spojrzenia, gesty i emocje – od czujności trzciniaka, przez majestat puchacza, aż po delikatność pójdźki.

W czarno-białej estetyce obrazy nabierają głębi, ukazując detale, faktury i światłocień, które często umykają w codziennym obserwowaniu natury.

To wyjątkowa okazja, by zanurzyć się w poetyce ptasich portretów i poczuć harmonię, wolność oraz ulotność świata ptaków.

Nie przegapcie tego wydarzenia! Czekamy na Was z niecierpliwością!

W ramach Międzynarodowego Festiwalu Filmów Przyrodniczych im. W. Puchalskiego, mamy dla Was wyjątkową okazję do rozwijania pasji i zdobycia nowych umiejętności!

Data: 12.09.2025

Miejsce: Ogród Botaniczny w Łodzi

Dla kogo? Tylko dla osób pełnoletnich!

Ile? Maksymalnie 10 uczestników na każdą część warsztatów!

Podział na dwie części:

Warsztaty filmowe z profesjonalistami (10:00-12:00)

Warsztaty fotograficzne z profesjonalistami (12:00-14:00)

Zgłoszenia przyjmujemy na maila: wfo@wfo.com.pl

W treści wiadomości podaj:

Imię i nazwisko + numer telefonu

Wybraną część warsztatów: filmowe albo fotograficzne

Uwaga! Decyduje kolejność zgłoszeń — kto pierwszy, ten lepszy!

O zakończeniu naboru poinformujemy Was na naszych mediach społecznościowych , a z wybranymi uczestnikami skontaktujemy się prywatnie.

Nie przegapcie szansy na rozwijanie swojej pasji i poznanie ekologicznego podejścia do filmu i fotografii!

Do zobaczenia na warsztatach!

Pokazy filmów konkursowych odbędą się w Kinie Charlie (ul. Piotrkowska 203/205
90-451 Łódź) w dniach 10-13 września.